- O czym dowiedzieliśmy się na ostatnim spotkaniu?
- Jakie zapadło na nim postanowienie?
- Czy udało się je spełnić?
-> Chcemy uczyć się żyć jak dobre dzieci Boże!
- Gdy człowiek się uczy, to z czego korzysta? Z różnych podręczników.
- Jakie macie podręczniki? Czy są one przydatne? Czy można z nich wyczytać jakieś ciekawe rzeczy?
- Czy wystarczy samo czytanie podręczników? Z reguły mamy jeszcze ćwiczenia. Dopiero wykonując różne ćwiczenia, dobrze się nauczymy. Żeby dobrze liczyć, nie wystarczy poznać reguły matematyki, trzeba jeszcze przeliczyć ileś zadań; żeby dobrze mówić po angielsku, nie wystarczy przeczytać słownik, trzeba jeszcze ćwiczyć mówienie i pisanie itd.
- Wszystkie te podręczniki szkolne uczą nas czytać, liczyć, uczą historii, jak wygląda przyroda itd., ale czy jest podręcznik, który uczy nas jak żyć? Takim podręcznikiem dla nas jest Ewangelia.
- Co już robimy, żeby z tego podręcznika korzystać? Często go czytamy.
- A kiedy możemy wykonywać do niego ćwiczenia? Po prostu w życiu. Kiedy wykonujemy to, co wyczytaliśmy w Ewangelii, kiedy wprowadzamy piękne słowa usłyszane od Jezusa i wspaniałe przykłady, które On nam pokazał, w swoje życie. Nie wystarczy czytać Ewangelię, trzeba jeszcze nią żyć.
Aby dobrze zrozumieć, co mamy na myśli, posłuchajcie historii która zdarzyła się kilkanaście wieków temu:
Pewnej nocy rzymska policja cesarza Herakliusza przeprowadziła rewizję w licznych domach chrześcijańskich. W domu Filipa znaleziono kilka Ewangelii, książek zakazanych przez imperatora. Ewangelie zabrano, a cała rodzinę zamknięto w więzieniu. W czasie procesu, rzymski sędzia na oczach chrześcijan, wrzucił księgi Ewangelii w ogień. Gdy płomienie powoli trawiły Ewangelie, męczennik Filip patrząc pogodnie w oczy sędziego powiedział:
"Nawet gdybyś potrafił spalić wszystkie papierowe Ewangelie, to i tak nie potrafisz zniszczyć Ewangelii, która jest zapisana w naszych sercach i w sercach naszych dzieci."
- Co spotkało Filipa?
- Co zrobił sędzia z księgami Ewangelii?
- Jaką odpowiedź dał mu Filip?
- Jak myślicie, co miał Filip na myśli, mówiąc o "Ewangelii zapisanej w sercach". Ewangelia zapisana w sercach to słowa Jezusa będące w nas. Wtedy są one w nas zapisane gdy nimi żyjemy, gdy je wypełniamy. Mieć Ewangelię w sercu, to znaczy żyć Ewangelią, czynić tak, jak jest napisane w Ewangelii. Jeśli Ewangelia ma być zapisana w naszym sercu, to znaczy że mamy w swoim życiu powtórzyć życie Jezusa.
-> Przeczytajmy, co nam mówi o życiu Ewangelią sam Pan Jezus:
Mt 5,14-16
- Co ma na myśli Jezus mówiąc te słowa?
- Co to znaczy, że jesteśmy światłem świata?
- Gdzie stawia się światło?
Jako ilustrację do stawiania światła pod korcem lub na świeczniku, animator bierze latarkę (przynieść ze sobą z domu! ) i idzie z grupą w jakieś ciemne miejsce (korytarz, piwnica itp.). Gasimy światło i porównujemy jak oświeca ciemność latarka uniesiona w górę w widoczne miejsce, jak schowana gdzieś przy ziemi, a jak wtedy, gdy ją czymś przykryjemy.
- Do jakich sytuacji życia można porównać poszczególne położenia latarki - światła?
- Co to znaczy, że nasze światło ma być na świeczniku?
- Kiedy nasze życie jest światłem? Wtedy, gdy żyjemy tak, aby inni ludzie patrząc na nas, widzieli w naszych czynach i zachowaniu Jezusa i Jego naukę. Wtedy żyjemy Ewangelią i stajemy się żywą Ewangelią, wtedy nasze światło świeci przed ludźmi.
-> Jak używać podręcznika, którym jest Ewangelia? Jak czytać, aby zrozumieć, co chce mi powiedzieć Jezus?
1. Nim otworzysz Ewangelię pomódl się przez chwilę. Poproś Jezusa, aby pozwolił ci się skupić i pomógł usłyszeć Swój głos.
2. Czytaj wolno kolejny fragment, zaczynając od miejsca w którym skończyłeś poprzedniego wieczoru. Wsłuchaj się uważnie w tekst.
3. Postaraj się wyobrazić sobie to zdarzenie. Jak wygląda Jezus, co mówi? Jak się zachowują i co robią Jego słuchacze oraz świadkowie wydarzeń?
4. Rozmawiaj z Bogiem, w swoim sercu, o tym co szczególnie cię poruszyło, co w tobie utkwiło.
5. Pomyśl, co właśnie tobie chce teraz powiedzieć Jezus? Czego chce ciebie nauczyć? Idź z tym słowem i przemieniaj je w czyn. Powyższe punkty można dzieciom podyktować (lub przygotować wydruk na małych karteczkach).
POSTANOWIENIE: ROZWAŻĘ W TEN SPOSÓB EWANGELIĘ NA NAJBLIŻSZĄ NIEDZIELĘ.