3. Św. Agnieszka

Życie św. Agnieszki przypada na okres, kiedy władzę w cesarstwie rzymskim sprawował cesarz Dioklecjan. Był on początkowo życzliwy dla chrześcijan a nawet darzył ich zaufaniem. Po pewnym czasie nieufność do chrześcijan obudzili w Dioklecjanie jego współpracownicy. Pod ich wpływem cesarz postanowił wrócić do religii pogańskiej i krwawo zniszczyć chrześcijaństwo. Dochodzi do ogólnego prześladowania chrześcijan, które było najbardziej krwawe i stanowiło jedną z największych walk chrześcijaństwa z pogaństwem.

Agnieszka urodziła się w Rzymie pod koniec III wieku. Pochodziła z możnego rodu rzymskiego i jako młoda dziewczyna, odznaczająca się urodą i wdziękiem, miała być wydana za mąż za syna senatora rzymskiego Semproniusa. Ten słał jej liczne dary, piękne suknie i drogie klejnoty, aby pozyskać jej serce.

Agnieszka tymczasem całą gorącą dziewczęcego serca za jedynego swego oblubieńca obrała Jezusa Chrystusa i Jemu ofiarowała swą dziewiczą miłość. Ze względu na swą zdecydowaną postawę obrony dziewictwa musiała znieść wiele upokorzeń i była poddana różnym ciężkim próbom przez rodziców młodzieńca starającego się o jej względy. Na wszystkie prośby, groźby i namowy Agnieszka odpowiadała, że czuje się poślubiona innemu, wiele zacniejszemu oblubieńcowi i jemu chce dochować wierności.

Męstwo Agnieszki w obronie dziewictwa wywołało w otoczeniu chęć zemsty i ukarania jej za tak wielką stałość w wierze. W dwunastym roku życia miała złożyć świadectwo krwi. Czyż może być bardziej odrażające okrucieństwo, co nawet tak młodego wieku nie oszczędziło? Ale jak wielka musiała być siła wiary, która nawet w takim wieku gotowa była do świadectwa! Czyż w tak małym ciele mogło znaleźć się miejsce na ranę? A jednak ta, co nie miała miejsca, gdzie by miecz ugodził, zwyciężyła sam miecz. Stoi nieustraszona, choć szczękające kajdany ranią ją okrutnie. Nie wie jeszcze, co znaczy umierać, ale jest na śmierć gotowa. Jeszcze niezdatna do kary, a już dojrzała do korony zwycięskiej! Z jakim terrorem przystąpił kat do dzieła, żeby ją złamać. Jakich pochlebstw próbował, żeby ją przekonać. Lecz ona odpowiadała: "Który mnie sobie pierwszy wybrał, ten mnie weźmie!".

Ostatecznie poniosła śmierć męczeńską około 305 roku. Pochowana została z wielką czcią w Rzymie, w katakumbach, nad którym dziś stoi bazylika jej poświęcona. Przy jej grobie zbierali się chrześcijanie na modlitwę i wielu otrzymywało łaski a nawet doznawało cudów.

Wielkiego uzdrowienia doznała też córka Konstantyna Wielkiego - Konstancja. Będąc jeszcze poganką, trapiona ciężką, nieuleczalną chorobą ciała obsypanego wrzodami, udała się do grobu św. Agnieszki, zanosząc swoje błaganie o zdrowie. Po ocknięciu się z krótkiego półsnu stwierdziła, że ciało jej jest zdrowe. Z radością wróciła do pałacu i tam wspólnie z ojcem i rodziną oddała chwałę prawdziwemu Bogu.

Stała się odtąd Konstancja wielką miłośniczką Chrystusa, a na miejscu grobu św. Agnieszki ufundowała wspaniałą bazylikę ku Jej czci. Ówczesny papież - św. Damazy - ułożył dla św. Agnieszki tekst na tablicę nagrobkową.

Święta Agnieszka należy do najbardziej popularnych męczennic rzymskich. Czczona jest jako patronka dziewic i wzór ukochania czystości. Jej imię wymieniane jest w rzymskim Kanonie Mszy świętej, a Jej wspomnienie w liturgii Kościoła obchodzone jest 21 stycznia. W tym też dniu każdego roku papież dokonuje poświęcenia białych, wełnianych paliuszy, które potem wręcza nowo mianowanym biskupom - metropolitom.


 

-> Czego uczy nas św. Agnieszka.

1. Szczególnego umiłowania Jezusa Chrystusa.
Każda dziewczyna pragnie kochać i znaleźć dla swojej miłości wzajemność. Agnieszka pierwszą swoją miłość skierowała ku Jezusowi oddając całą siebie - duszę i ciało do dyspozycji Samemu Jezusowi.
Agnieszka formalnie nie należała do żadnego zakonu ale zdecydowanie wybrała tę drogę, którą dziś realizują siostry zakonne. Poprzez złożenie ślubu czystości wiążą się one z Chrystusem.

- Co czuje człowiek zakochany?
- Co mogła czuć Agnieszka, gdy syn senatora próbował zdobyć jej serce?
- Jak musiała być jej miłość do Chrystusa, skoro oparła się tym zalotom?
- A jak wygląda moja miłość do Jezusa?
- Co mi przeszkadza w wierności Jezusowi? (wierności wyrażającej się np. w modlitwie).
- Jak mogę na miłość Jezusa odpowiadać?

2. Dochowania wierności swoim wyborom i zobowiązaniom
Często w pierwszym zapale człowiek jest gotowy do znacznych zobowiązań, ale często zapał stopniowo gaśnie, a na drodze realizacji złożonych obietnic pojawiają się przeszkody. Wtedy trzeba walczyć o wierność w dochowaniu obietnic. Agnieszka tę walkę zdecydowanie podjęła a Jezus ją umacniał. Agnieszka chodziła do katakumb, aby gorącym sercem uczestniczyć w Eucharystii, przyjmować Jezusa do serca i razem z Nim iść walczyć o zachowanie swoich zobowiązań. I odniosła wspaniałe zwycięstwo. Wprawdzie zapłaciła za nie największą cenę - cenę życia - ale okazała się do końca wierna Chrystusowi.
- Jakie podejmujemy dobre postanowienia i zobowiązania?
I dalej pod pytania ogólne i abstrakcyjne podstawiamy te konkretne rzeczy.
- Kiedy zdarza się je porzucać?
- Co czujemy, co się w nas dzieje, gdy ktoś nas namawia do zrobienia jakiejś czegoś złego, sprzecznego z naszą decyzją?
- Czy można powiedzieć, że jest w nas wtedy jakaś walka?
- Jaką walkę musiała stoczyć w sobie Agnieszka?
- Co mogła podczas niej przezywać?
- Na ile starczyło jej zapału i wytrwałości?
- Skąd czerpała siłę? Skąd w niej taka odwaga?
- Skąd my możemy czerpać siłę?
- Czego więc uczy nas postawa Agnieszki?

-> Ewangelia - ze wspomnienia św. Agnieszki.

Mt 13,44 -46

- Jaka jest wartość Królestwa Niebieskiego?
- Co warto zrobić, by je zyskać?
- Co ta Ewangelia mówi nam o św. Agnieszce?
- Co było dla niej skarbem i perłą?
- Czym zapłaciła by móc posiąść skarb?
- Co może być tym skarbem i perłą dla mnie?
- Jaką cenę mogę zapłacić, by ten skarb zyskać?
Oczywiście mówić nie o śmierci, bo to abstrakcja, a o konkretnych "drobiazgach" - modlitwie, wierności postanowieniom itd...

-> Na bazie tej Ewangelii i wpatrując się w Agnieszkę, porozmawiać też o wierności Jezusowi przejawiającej się w chodzeniu na oazę. Agnieszka uczy nas jak pokonywać trudności, być odważnym i wiernym. Pokonujemy więc swoje przeszkody - złą pogodę, dużo lekcji, a zwłaszcza lenistwo i mimo przeszkód przychodzimy.

Święta Agnieszko, kochająca tylko Jezusa - módl się za nami.
Święta Agnieszko, wierna mimo przeszkód - módl się za nami.
Święta Agnieszko, wzorze odwagi - módl się za nami.

« powrót

Różaniec   Święci   Śpiewnik, piosenki religijne      Polscy święci      Droga krzyżowa dla dzieci