9. Przyjdź Królestwo Twoje

- Co znajduje się wewnątrz owoców?
Nasiona. (Można ze sobą przynieść jakiś owoc np. jabłko, zacząć od pokazania go, rozkroić i dopiero przejść do porównania).
- Co wyrośnie z nasienia, jeżeli wsiejemy je do ziemi?
- Ile razy większe jest drzewo od nasienia?
Trudno obliczyć, tak wielka to różnica. Z maleńkiego ziarna wyrasta wielkie drzewo.

- A ilu apostołów wybrał Pan Jezus? (12)
- Ilu jest teraz chrześcijan?
- Jaka jest różnica w liczbie wierzących w Chrystusa od pierwszych dni istnienia Kościoła?
Trudno obliczyć. Kościół przez XX wieków rozrastał się. Na dzisiejszym spotkaniu poznamy dwie przypowieści, które uczą nas o rozwoju Królestwa Bożego, o tym, jak ono przychodzi (wschodzi).

Mt 13,31-32

- Do czego Chrystus porównał królestwo Boże?
Do ziarna gorczycy - (można kilka ziaren przynieść i pokazać jak są one małe).
- Co dzieje się z ziarnem gorczycy posianym w roli?
Potrafi wyrosnąć, w klimacie palestyńskim, do ok. 4 m wysokości.
- Dla kogo jest ono schronieniem?
Ziarno gorczycy jest małe, ale posiane w ziemi wyrasta do kilku metrów wysokości. Do niego właśnie Pan Jezus porównał królestwo Boże - Kościół: z małej grupy uczniów, prostych rybaków, rozwija się i rozrasta do wielkich rozmiarów.
- Kto z ludzi może należeć do królestwa Bożego?

-> Co to jest zaczyn? Jaka jest rola zaczynu w cieście?
- Co jest potrzebne do wypieczenia chleba?
Mąka, woda, drożdże.
- Czego dokonują drożdże w cieście?
Nie widzimy, w jaki sposób działają drożdże, ale dzięki nim ciasto może rosnąć. (Dawniej zamiast drożdży używano zaczynu). Mt 13, 33

- Do czego Chrystus porównuje królestwo Boże w drugiej przypowieści?
Zaczyn, do którego Pan Jezus porównał królestwo Boże, przypomina o mocy, dzięki której ono wzrasta. Kościół rozrasta się nie tylko w liczbie wierzących. Ma on moc, która przemienia ludzi; grzesznicy mogą stać się świętymi, a cały Kościół może przemieniać świat.
- Co jest zaczynem w rozwoju królestwa Bożego?
Słowo Boże, Duch Święty

Około stu dzieci zebrało się w Kościele w pewnej wiosce norweskiej oddalonej wiele kilometrów od reszty świata. Kilkoro z dzieci pokonało nawet 40 kilometrów w tym celu.
Kiedy wszedł biskup, spróbował nawiązać rozmowę z dziećmi. Zadał pierwsze, proste pytanie na przełamanie lodów: "jak nazywa się dom, w którym się teraz znajdujemy?". Wszyscy zawołali: "kościół!" "A po co potrzebne są takie domy, które nazywamy kościołami?" Wiele rak uniosło się do góry. Jeden z chłopców odpowiedział: "dla budowania!". Biskup ucieszył się i zadał jeszcze trudniejsze pytanie: "Ale kiedy mówisz "budowanie", to co mamy budować w tym kościele?" Chłopiec nie wahał się długo: "mamy budować tutaj wieczne życie w naszych sercach!".
Biskup jeszcze nie słyszał takiej odpowiedzi. Także zapytani potem katecheci nie wiedzieli, skąd chłopiec mógł wpaść na taki pomysł. A biskup przekazywał te słowa innym wszędzie tam, gdzie przebywał. Mówił zawsze: "Od małego chłopca nauczyłem się, że Kościół to wspólnota ludzi którzy pomagają sobie nawzajem w budowaniu życia wiecznego w swoich sercach!"

- Co nam może powiedzieć ta historia?
- Na czym polega wzrost królestwa Bożego?
Na budowaniu życia wiecznego w naszych sercach.
- Co musimy robić, aby królestwo Boże - życie wieczne, wzrastało wewnątrz nas?
Sakramenty, modlitwa, dobre postanowienia, przyjęcie i wypełnianie słowa Bożego, itp.
- Co możemy zrobić, aby królestwo Boże rozrastało się wokół nas?
Dać przykład życia wg Ewangelii, odważnie wyznawać wiarę, przykład życia pełnego radości i miłości, modlitwa, zachęcić do Oazy, itp.

Rysunek - co zrobię, aby Królestwo Boże dalej wzrastało w świecie- wykorzystać jedną z propozycji omówionych w końcówce spotkania.