5. Ojcze nasz - Bóg Ojciec daje nam Jezusa jako naszego Przyjaciela.

I. Przyjaźń
- Czy dobrze jest żyć samemu, bez przyjaciół, kolegów?
- Jak czuje się człowiek, gdy koledzy / koleżanki o nim zapomną?
- Kogo nazywamy przyjacielem? - Jakie ma on cechy, jak się zachowuje i jak okazuje swoją przyjaźń?
Wyliczone cechy i sposoby rozpoznania dobrego przyjaciela wypisujemy (za chwile się przydadzą). Np.: zawsze ma dla mnie czas, chętnie wysłucha, zawsze chce pomóc, nie zostawia samego w kłopotach, jeśli trzeba, jest gotowy do poświęceń, można z nim o wszystkim porozmawiać, z nim czuję się bezpiecznie, chcę z nim rozmawiać itd. Jeśli pomysłów będzie mało, animator naprowadza, stawiając pytania.
- Czy macie swoich przyjaciół?
- Dlaczego warto mieć przyjaciół?
- Czy może ktoś z was uważał kogoś za przyjaciela, który okazał się być złym przyjacielem: zapomniał, nie pomógł, zdradził jakiś sekret, obraził mnie? Jak się wtedy czułeś?
- Czy nasi przyjaciele na pewno nigdy nas nie zawiodą...?

II. Jezus moim przyjacielem
- Czy może istnieć przyjaciel idealny?
- Kto nim jest?

J 15,15-17

Jezus.
Jako komentarz do Ewangelii czytamy opowiadanie, a następnie omawiamy treść Ewangelii i opowiadania.

- Co możemy powiedzieć o Jezusie jako o naszym Przyjacielu?

• Jezus sam wybiera sobie przyjaciół.
• Jezus swoim przyjaciołom oznajmia wszystko o sobie, wprowadza ich w swoje tajemnice.
  
• Jezus zapewnia swoich przyjaciół o pomocy płynącej z nieba.
• Jezus chce, aby jego przyjaciele wzajemnie się miłowali.
• Jezus tworzy ze swoich przyjaciół wspólnotę.

III. Na czym polega przyjaźń z Jezusem
Zobaczmy teraz, na czym polega przyjaźń Jezusa nam okazywana. Wracamy do wypisanych cech przyjaciela z początku spotkania i porównujemy, jak odnoszą się one do osoby Jezusa jako przyjaciela oraz  s p i s u j e m y  z  tekstu Ewangelii, na czym polega Jego przyjaźń do nas.
Potem, analogicznie, patrzymy jak może wyglądać nasza odpowiedź dana Jezusowi. W sposób szczególny podkreślić J 15,17:
- przyjaciele Jezusa muszą poznawać Jego przykazania
- przyjaciele Jezusa muszą się zaprawiać do spełniania Jego przykazań.
- przyjaciele Jezusa uczą się żyć miłością, bo najważniejszym przykazaniem Jezusa jest miłość.

Jezus powołuje Cię i włącza do swojej wspólnoty

Wielkie tłumy szły za Jezusem, niezwykłym Prorokiem z Nazaretu. Pewnego dnia Jezus podjął decyzję...Popatrzył na zgromadzonych wokół ludzi i zaczął wołać:
- "Szymonie!... Andrzeju!... Janie!... Jakubie!... Filipie!...

Dwunastu młodych ludzi wyszło z tłumu i poszło z Jezusem. Kiedy Jezus miał ich już przy sobie, powiedział:
- "Wybrałem was w sposób wolny. Wybrałem tych, których sam chciałem wybrać i wezwałem was, abyście byli ze Mną i razem ze Mną tworzyli WSPÓLNOTĘ. Chcę, abyście byli moimi przyjaciółmi! A kiedy już będziecie przygotowani, poślę was głosić piękną Nowinę Ewangelii i nieść wszystkim ludziom Bożą miłość.

BYĆ Z JEZUSEM, to znaczy przebywać z NIM przez wiele lat, razem z NIM budować WSPÓLNOTĘ ,poznać Go naprawdę dobrze. Iść do Jego szkoły, to usłyszeć co ma nam ważnego do powiedzenia, nauczyć się kochać i stać się, w końcu, Jego posłańcem.

Po przygotowaniu w swojej szkole, Jezus pośle swoich uczniów do wiosek i miast, by mówili wszystkim, że Bóg chce zawrzeć przymierze z człowiekiem i uczynić ze wszystkich ludzi swoich przyjaciół.

JEZUS NIE BYŁ SAM. Przygotowując Boże Święto Jezus nie został sam. Zaraz na początku utworzył sobie WSPÓLNOTĘ PRZYJACIÓŁ i razem z nimi, dzień po dniu, przeżył trzy lata. Po swoim zmartwychwstaniu także wrócił do swojej WSPÓLNOTY.

Bardzo szybko między Jezusem i dwunastu Apostołami wytworzyła się głęboka przyjaźń. Oni razem przebywali, razem chodzili od wsi do wsi, razem jedli i spali, pod tym samym dachem. Jezus dużo z nimi rozmawiał i uczył ich spraw, o których nie mieli pojęcia. Przede wszystkim jednak mówił im swoim Ojcu w niebie i o Jego Królestwie, które przyszedł założyć na ziemi.

Następnie uczył ich modlić się i głosić Ewangelię. Kiedy wstępował do nieba - po swoim zmartwychwstaniu, nie opuścił ich, lecz mówił do swoich: "JA BĘDĘ Z WAMI PO WSZYSTKIE DNI"